Gelişmiş Arama İçin Tıklayınız!

Naziler düştükten sonra, eski devirde vazife yapan hakimler, subaylar, polisler ve memurlara ne oldu?
Ciddi manada suça karışanlar cezalandırıldı. Umumiyetle Nürnbergde. Meşhur olanlar ya ceza aldı ya da tasfiye edildi. Ciddi kısmı evvela tasfiye edildi, rejimin yıkılmasıyla, sonra yine çeşitli vazifelerde istihdam edildiler. Çok azı idam edildi, onlar da belli kişilerdi. Ekserisi biz de mağdurduk cebren yaptık dedi. Harb esnasında müttefiklerin ağır bombardımanı, Dresden, Köln gibi şehirleri yakıp yıkmaları halkı vicdanen tahrik etti. Naziler kötüydü ama bunlar daha kötü çıktı dediler. Evsiz, susuz vs kaldık dediler. Birinci harbin sonundaki psikoloji, ikinci harbin sonunda da hâkim oldu. Asıl müsamaha eden Amerika oldu. Sovyetlere karşı işleyen bir devlet mekanizması istediler. Eski rejime mensup olmayan yok gibiydi. Haliyle sıfırdan bir kadro kurmak zaman alacaktı. Zor işti. Nürnberg gibi bazı göstermelik hamlelerden sonra Sovyet tehdidi bahanesiyle maziye sünger çekildi. Tenzil-i rütbe ile başka vazife alanlar oldu, muallimlik yapanlar oldu. Zaten çok meşhur bir kimse değilse başka şehre taşınıp yeni bir hayat kuranlar oldu. İsim değiştirenler, Latin Amerika’ya göçenler oldu. Mesela Hans Globke eski devirde hukukçuydu. Nazi hizmetine girdi. Harb sonrası devam etti. Meşhur Adenauer’ın en yakınlarından, hatta sağ kolu diyenler vardır. Hülasa kurmay kadroda yer alan meşhurlar hariç, hemen hepsi öyle veya böyle vazifeye geri döndü. İdam edilenler, Mossad tarafından öldürülenler ve Arjantin gibi ülkelere kaçanlar hariçtir. Suçlarının affı mukabilinde Amerika hizmetine giren kimyacı, fizikçiler vardır. Sovyet tehdidi olmasa buna müsaade etmezlerdi. Bilhassa Ruslar, Almanları bir kaşık suda boğmak istiyorlardı. Ama şartlar icabı işleyen, ekonomisi güçlü bir Almanya lazımdı. 1968’de çıkarılan Dreher kanunu, Nazi zamanında işlenen suçlara af getiriyordu. Zaten çoğu anlaşıldığında zamanaşımına uğramıştı. Anlaşılmayan bir husus da yüksek kültürlü Alman halkının çoğu Birinci Dünya Harbi’nin hasıl ettiği aşağılık kompleksiyle ve kötü ekonomi yüzünden, Nazilere sempati duymuş veya bilfiil icraatlarına iştirak etmiştir. Yani Naziler düştüğünde Almanya’da Nazi veya Nazi sempatizanı olmayan çok az kişi vardı bir halkın tamamını cezalandıramazsınız. Mevzuyla alakalı makaleler, hatta filmler ve romanlar vardır. 1945’te Naziler düşünce bir gecede Nazi olmayanlar nasıl bulunup başa geçirilecekti? Mütareke devrinde hemen herkesin İttihatçı olması gibiydi. İttihatçılar Osmanlı İmparatorluğu’nu harbe sokup yıktığı zaman, harp suçuyla göstermelik harp mahkemelerine çıkarıldılar. Bir kısmı basit cezalar aldı. Fakat daha sonra Anadolu’ya geçerek iktidar mücadelesine giriştiler. Yeni kurulan cumhuriyetin kurucu kadrosunda yer aldılar. Cumhuriyet hükümeti İttihatçılardan birkaç kişiyi tasfiye ederek diğerlerini bünyesine aldı. Müttefikler idareci elitlerin çoğunun İttihatçı olduğunu görünce, bunlar üzerinde durmaktan vazgeçti. Bunlarla yoluna devam etti. Çünki o zaman da Sovyetler tehdit ve tehlikesi vardı. Harbi kaybedenler İttihatçılar/Naziler; oyun sahibi İngiltere/ABD. Oyuna İttihatçılarla/Nazilerle devam etti. Kasa her zaman kazanır.


31 Ocak 2026 Cumartesi
Alakalı Başlıklar