Bir kimse malının zekâtından bir fakirin borcunu emriyle ödeyecek olsa zekâtını vermiş olur. Fakat fakirin emri olmaksızın ödeyecek olsa borç düşer, ama zekat verilmiş olmaz. Burada fakirin emri şu demektir: Bir kimse fakire zekatını vermek istediğini söyler, fakir de bana verme, git şu borcumu öde der, böylece zekat verilmiş olur. Yahut fakir vekili ise, yani fakir “zekâtımı almaya ve dilediğin gibi sarfetmeye seni vekil ettim” demişse, yine böyledir.