Böyle zalimlere ayaklanmak ancak gücü yettiği halde caiz olur. O zaman iktidarı ele geçiren, orduyu elinde ve dış güçleri arkasında tutan eşkıyalara ayaklanmak ancak hüsran getirirdi. Ancak sultan ve halifeye sahip çıkıp, sivil itaatsizlik yoluyla darbecilere karşı çıkabilirlerdi. Hiç değilse kurtarıcı, vatanperver, kahraman ve saire diye alkışlamamalı idiler. Şu veya bu sebeple yapamadılar ve yapmadılar. Bu sebeple bela-i mukaddere uğradılar.