Vaktiyle Fatih semtinde Efdalzade Medresesi’ni bir zamanlar mesken tutan bir zümre idi. Ne medreseli ne tekkelilere benzerlerdi. Aralarında müşterek hareket eder, umumi cemiyetten ayrı yaşarlardı. Telakki ve tavırlarına istikamet veren reisleri 1903'te vefat eden Fatih dersiamlarından Necatü’l-Müminîn müellifi Oflu Mehmed Emin Efendi’ydi ki Fatih'in türbesi karşısında kabri vardır. hallerini Hüseyin Vessaf anlatır ki bazılarına biz de şahit olduk. Fatih camiinde çokça bulunurlar. Fes yerine beyaz ince dikişli takke giyerler, beyaz ve gayri muntazam sarık sararlar, yüzlerine ustura sürdürmezler, sakallarını uzatırlar, bıyıklarını hemen dibinden denilecek derecede keserler, ekseriya hacı yağı sürünürler, gözlerine sürme çekerler; cübbeleri beyazdır ve gayet geniştir. Şalvar giyerler, kırmızı veya siyah yemeni ve siyah mest kullanırlar. Kendilerinden bigâne olanlarla alışveriş etmezler, yolda kendilerinden olmayana selam vermezler. Hele fesli, kravatlı, kolalı gömlekli görürlerse başlarını çevirirler; o gibiler eskaza bunlara selam verecek olsa işitmezliğe gelirler. Çocukları sıfır numara traşlı, kisveleri bu zümrenin yetişkinlerinin aynıydı. Mektebe gitmezlerdi. Kadınları siyah yeldirme, beyaz kalın bir büyük baş örtüsüne bürünür, siyah ve sık peçeyle ve mümkünse eldivenle gezerdi. Kendilerinden başkasından kız alıp vermezlerdi. Devlette memuriyete karşıydılar, yalnız ticaretle iştigal ederlerdi. Tanımadıkları imamların arkasında namaz kılmazlardı. Kadızadelilere benzer, ancak o gibi zararlı değillerdir. İlim namına Birgivi’nin Tarikat-i Muhammediyye’sini okurlardı. Tasavvufu bidat görür, tekkeye gitmezlerdi. Ama her nasılsa İmam Rabbani’ye hürmet duyarlardı. Oflu Emin Efendi süt yoğurt satarak geçinirdi. Fatih Camii’nin minberinin Akdeniz tarafında vaaz verirdi. Mamafih Sarıgüzelde türbesi olan Nakşi şeyhi Ahmed Baba’nın müridi olduğu söylenirdi. Tütünün şiddetle aleyhindeydi. Bu zümrenin son zamanlarda mümessilleri Taylasanlı Süleyman Efendi’dir. Hemen her cemaatte benzerleri bulunabilecek topluluktur.