Burası İlmihal'de Bedai'den naklen Hindiyye'den iktibas edilmiştir. Bedai'deki tafsilatlı hali şöyledir: "Fakir bundan müstesna olmak üzere sadece zengine vacip olana gelince -ki bu, nezretmek veya kurbanda kesmek niyeti ile vacip olmayıp- bilakis hayat nimetine şükür olarak ve Allah’ın kendisine bir koç kesmeyi emrettiği bu günlerde Halil İbrahim peygamberin mirasını yaşatmak için olan hayvandır. Nitekim bu hayvan, bu meseleyle alakalı geçen hadislerde bildirildiği üzere İbrahim aleyhisselamın evladına karşılık feda edilen, sıratta binek olan, günahlara mağfiret ve hatalara keffaret olan bir hayvandır. [Yani hayat nimetine karşılık gelen bu hayvan, zengin olanın kurbanda kesmesi gereken hayvanın kendisidir. Yoksa bir nimete kavuşan kimsenin bu nimet sebebiyle şükür olarak kestiği nafile hayvan değildir. Ayrıca böyle bir hayvanı kesmenin hükmü vacip değildir. Öyleyse zengin olanın] bu hayvanı [vacip olan kurban hayvanını] kesmesi, İmam Ebu Hanife, İmam Muhammed, İmam Züfer, Hasen bin Ziyad ve İmam Ebu Yusuf'tan nakledilen bir kavle göre vaciptir. İmam Ebu Yusuf'un başka bir kavline ve İmam Şafii'ye göre ise bu hayvanı kesmek, vacip değil sünnettir.